Küflü bavulunun kokusunu getiren,
Kuş yuvasını temizlemekle meşgulüm.
Göç yollarından en yorgun gelen kanada masum duygularımı uzatıyorum.
Önce okşuyor pürüzlerimi,
Sonra ölçmek istercesine,
Yaradılışımın tüm günahlarını doğrultuyor annesine.
Eğilip tüylerine,
Sarsıyorum nefesimle.
Beni de,
Denizin ortasında çiçek açmaya götürürken öldürdüler.
Kayıt Tarihi : 26.2.2026 02:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!