tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Bir Şafak Vaktiydi: ilk ezberlediğim şiir senin adınla başlıyordu. Bir baktım ki güneşin batışından Kendimi buldum.. Nedense bir daha dünyama güneş doğmadı! Hep o akşamın zifiri karanlığında kaldı. Nedense bir daha dünyama güneş doğmadı. Bawer
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!