Sadıklar Yoludur Şiiri - Sadık Kocabaş

Sadıklar Yoludur:

Özünü erdemle yoğurup gelen,
Yüce bir emele varan canların.
Kendi içindeki gizini bilen,
Bu sürek kutlu iz, sadıklar yoludur.

Naci’yle Naciye kökümüz olur,
Duru bir akışla özümüz dolar.
Eğriyi bırakan doğruyu bulur,
Bu dirlik tertemiz, sadıklar yoludur.

Cennetin içinde Nun ile Elif,
Hakikat bağına oldular halef.
Kutsal bir borçtur bu, kutsal bir görev,
Bu birlik şüphesiz, sadıklar yoludur.

Emeği kutsayıp alın teriyle,
Yalanı dışlayıp özün feriyle.
Yürüyen her zaman Hakk’ın nuriyle,
Bu derya lekesiz, sadıklar yoludur.

Gönül kırmayanın durağı burda,
İyilik ekenin merhameti darda.
Gerçeği söyleriz boranda karda,
Bu ateş sönmesiz, sadıklar yoludur.

Helal ve Zülal’den içtik bu suyu,
Böylece öğrendik edebi huyu.
Yedi kat göklerden ezelden beri
Kalemsiz şair’e sadıklar yoludur.