Pırıl pırıl bir dünya yaratmışsın kendine, beni istememeni anlarım. Peki ya söylesene, farklılıklar güzelleştirmez mi yaşamayı. Sen demiştin ki, ben farklıydım, özeldim. Ama başkaları gibi olmadığım için bıraktın, belki de, bir parça sıradanlık için. Belki hala severken. Ya da kendi ateşinde beni de yakmamak için, masumiyetimde, güzelliğinle.
Kaçabilmek en değerli fırsattır belki de. Kanadın kırılıp düşene kadar, kendi boşluğunda yitene kadar. İkimiz baş başa kalıp bitene kadar;
sadece sen ve ben
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta