Yüreğimi sardı hassas yerinden
Rüzgar gibi değdi öze saçların
İçime ferahlık verdi serinden
Nasıl da yakışmış yüze saçların
Gönlümün diliyle tadı bir mayhoş
Dağınıkken ayrı toplusu bir hoş
İçmeden ediyor insanı sarhoş
Dinsizi getirir dize saçların
Mest eder haliyle bakan adamı
Her mevsim ayrıdır onun endamı
Savrulunca parlar tüm ihtişamı
Meydan mı okuyor güze saçların
Omzuna dökülmüş rengi simsiyah
Kendi âleminde sanki bir seyyah
Ne güzel yaratmış yaratan Allah
Her geçen gün daha taze saçların
Tek teline bile kıyılır mı hiç
Okşamaya dahi doyulur mu hiç
Onda huzursuzluk duyulur mu hiç
İmkânsız kimseyi üze saçların
Sanki nazlanıyor nazı bir başka
Sevk ediyor resmen insanı aşka
Sözler kifayetsiz kalmasa keşke
Sığmıyor yazıya, söze saçların
Murat Gökçe Karsî
02.09.2026
Kayıt Tarihi : 2.11.2026 14:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!