Ben....
Güneşli havalarda,
Kartopu oynamayı öğrendiğimde
Çocuktum!
Ve...
Dizlerim kanıyordu
Renksiz gölgelere
Aniden takılıyorum..
...öfke; beni niçin terk ettin?
Bir ona benzedim
Bir de aynaya
'Dizlerime yatıp!
Saçlarımı okşayabilseydim...
Senden bir sevgili istermiydim?
Ben;
Yalnızlığın karısı olmak için büyümedim...'
Kızma annem!
Büyüdüm diye....
Biliyorumki!
Ak sütünün hatrı
Dolaştıkça canımda
Cennetim ayaklarının altında...
Anne ahı
Gençlik giriyor içime
Kanımı pıhtılaştıran renk,
Kar basıyor yüzüme..
Sesim sıcak
Kalem!
Suretleri çırılçıplak gösteriyor
Öyle alınıyorum ki sözlerime
Ellerime aldanıp
Siz gibi bakmayın önceme...
Onlara
Benim için ‘öldü’demişsin
Kim tanıyordu ki beni?
Ardımdan sessizce
Dualarla yüzleşsin…
'Öl..'
Diyecek kadar
Yaşamı kışkırtan yıllar
Cevabımı verin
Ben
Kime haksızdım?
Adımı çağırın!
Kimliksiz mutluluk
Yok mu aranızda?
Her yaşım zamansız...
Kendimi büyütmekle




-
Gülay Bakır
Tüm Yorumlarkelimelere anlamlar yüklemeyi başarabilmiş.
yüreğininin kocaman bir köşesini şiire ayırmış.
böylesine şiirler yazan hangi şair kötü olabilir.