Bıktım şehir hayatından
Köye gitmek istiyorum
Bıktım şu apartmandan
Bahçeli ev istiyorum
Kimse kimse tanımaz
Sırtıma almışım yükü
Dostsuz,yanlız yürüyorum
Yardımsız,yitirdim gücü
Kimden alsam,bilmiyorum
Herkes ile dost olunmaz
Sende kalsın verdiklerim
Razıyım ben bırak beni
Helal olsun ektiklerim
Razıyım ben bırak beni
Doydum artık sevgilere
Postaneye gittim kuyruk
Hastaneye gittim kuyruk
Bankasına gittim kuyruk
Böyle bir şey olmamalı
Rahat,rahat gezemezsen
İlk doğduğım eve gittim
Viraneye dönmüş evim
Görünce çok acı çektim
Dedeler konağı ziyaretim
Ne kapı kalmış nede direk
İçimi tam buz ettiler
İnsanlığımı bitirdiler
Beni benden ettiler
Ben aslında bu değilim
Kalp terazimi kırdılar
O ne hikmet, ne kuvvet,o ne cesaret
O ne bilim,o ne ilim,neymiş o hikmet
O ne sabır'mış,o ne gurur,o ne adalet
Sen öl deyince, ölürmüş bütün millet
Senin gibi bir Ata, bulunmaz Atam
Herkes hatalarının farkına varmalı
Herkes kültürüne iyi sahip çıkmalı
Çağ değişiyor lafını bir kenara atmalı
Bir kaç insanın elinden söyle ne gelir
Çoğunluk isterse her şey düzelir
Doğru yol gösterdi baban
Hep dua ederdi anan
Doğru söylemişti atan
Sen üstünde hiç durmadın
Hiçmi,hiç ders almadın
Saat yirmiiki sularında
Eski izmir yolunda
Seyahat ederken motorumla
Dünyam değişti o anda
Motorum her şeyimdi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!