Sabreden muradına erermiş…
Sabır; kapıda beklemek değil,
kapıya dönüşmektir.
Zamanın ağır akan nehrinde
kendi taşını yontmaktır.
insanın.
Derviş; isteyen değil,
istemeyi arıtan bir yürektir.
Dileği, nefsin gürültüsünden
hakikatin sessizliğine yürüyüştür.
Murad; uzakta bir menzil sanılır,
oysa yolcunun içindeki menzildir.
Her gecikme bir pişme,
her yokluk bir soyunmadır fazlalıklardan.
Sabreden, beklemez sadece;
içindeki ateşi kül etmeden korur.
Düştüğünde toprağı öper,
kalktığında göğe bakar.
Ve bir gün anlar ki:
Eriştiği şey, istediği değildir yalnız
erişen artık eski kendisi değildir.
Murad;
varılacak yer değil,
olunacak hâlmiş.
Kayıt Tarihi : 16.2.2026 15:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!