Sabit İnce Şiirleri - Şair Sabit İnce

Bulutlara baktım mahzun duruyor,
Dağların üstünde ağlıyor gibi.
Hayretle açılan gözler soruyor,
Gözlerin sinemi dağlıyor gibi.

Tabiat uyanmış hayretle bakar,

Şu bizim yaylada nergiz açmadan,
Kaçıp bu dünyadan gidelim güzel.
Ayrılık kervanı gelip geçmeden,
Geçip bu dünyadan, gidelim güzel.

Ak ellere al kınalar yakmadan,

Gözün aydın muradın al,
bak sevginle bitiyorum.
şu dünyada bir tek sen kal
işte ben de gidiyorum.

Genişlesin yerim yurdun,

GÜNÜN OZANI

Mazlumun sesine sesin katmayan
Ozan değil ancak tepinen eşşek.
Zalimin zulmune kurşun atmayan

Güzelim

Güzelliğin gülden almış
Tatlılığı dilden almış
Cennetden mi çıkıp gelmiş
Bu ne güzellik güzelim.

Çocukları ağlatanlar insan mı
Çocuklar ağlıyor dünya utansın
Karaları bağlatanlar insan mı
Çocuklar ağlıyor dünya utansın

Hayvan bile yavrusunu koruyor

Dünya beni yenemezsin,
Çünkü sende gözüm yok ki.
Sen keyfince dönemezsin,
Benim sana sözüm yokki..

Bir gram bile veremem,

DOSTLAR MERHABA

Güzel muhabbet eyledik
Dostlar merhaba, merhaba.
Kini, nefreti peyledik
Dostlar merhaba, merhaba.

Anadolu diye diye,
Düştüm yollara, yollara.
Anasam olsun hediye,
Verdim kullara, kullara.

Gece gündüz yorulmadım,

Musluktan su damliyorsa,
Lamba bosa yaniyorsa,
Dilli bos laf söylüyorsa,
Bosver, aldirma diyemem.

Ekmek çöpe gidiyorsa,