Sabit İnce Şiirleri - Şair Sabit İnce

Avrupalı gene zehirler kusmuş,
Şu Fransız Antepleri unutmuş.
Alman, hainlere çok çanak tutmuş,
Vatan için vur Mehmedim vur hele.

Aldatmışlar ayrılığı sokmuşlar,

Ben anlatamadım,
ne olduğumu, neleri özlediğimi.
Ya ben anlatamadım, ya da anlamak istemediler.
Kimisi sağcı, kimisi solcu dediler...
Kimisi dinci, kimisi ateist eylediler...
Oysa ben insan olmanın kavgasını,

Üstadım üstadım
benim üstadım.
aşık Zavallı da
benim üstadım.

Üstadım, üstadım

Kimmiş bu aslanı boğacak tilki,
Amacım boğdurmak değildir bilki,
Görüp de bir ilham alırlar belki,
Diyerek dağıttım bu şiirleri...

Bu kadar tevazu zarardır sana,

Aydinlik gerçegi bulayim dersen,
Gerçegi bilene sor da ögren gel.
Gerçek saklanamaz dogru söylersen,
Tüm giydiklerini soy da ögren gel.

Nefsin ile savas eyleyim dersen,

Gülden mi ayrıldın derdin ne senin
Niye ağlıyorsun divane bülbül
Çilen mi dilinde virdin mi senin
Niye ağlıyorsun divane bülbül

Gönül bahçendeki mevsim mi geçti

Havva da ilk anamızdır,
Gölde yüzen sunamızdır.
Elimizde kınamızdır,
Ne güzeldir elde kına.

Memet Muhammetten gelir,

Sen ben o hepimiz biriz
Ayrı gayrı değiliz ya
Bir ten üstünde gezeriz
Hasta sayrı değiliz ya

Canımızın hepsi o can

Deli gönül uslanmıyor istiyor,
Sinesinde gonca güller besliyor.
Arkasını koca dağa yaslıyor,
Behey gönül, deli gönül, dur gönül.

Ceset kocuyor da gönül geçmiyor,

Bosna-Hersek kan ağlıyor,
Acılar yürek dağlıyor.
Gelinler kara bağlıyor,
Aman Allah imdat eyle...

Cani Sırplar akıtmış kan,