S ü t r e m Şiiri - Bekir Şahin 2

Sütrem...

Sütre, ört beni gözlerinle. Benim de bir ruhum var, sar ruhunu ruhuma. Yıllardır kilitli bir sandığım, kuşat gönlümün kalelerini… Sana beklemiş bir emanetinim, sahibim ol. Bir kuluçka hassasiyetiyle kanat ger sıcacık hayallerime, üşütme beni bir nebzecik…

İstiyorum seni Fatih kadar ruhu İstanbul! İstiyorum seni Yavuz kadar ey kalbi sıcak Sina çölü! İstiyorum seni Neron kadar yandığım Roma! Seni İstiyorum benim kadar gülüşünde zümrüt, yakut açılası… Altın-elmas, inci-mercan ayaklarının altına saçılası…

Gecem ol, ışıt beni. Yanım ol, ısıt beni. Yârim ol, işit beni, Yarınım ol, ümit beni…

Hep dehlizlerde, ıssızlarda, izbelerde gizlendim. Bir kez gün yüzü görmedim karanlık sokaklarda. Nerede metruk bir mağara var, orası benim mekânımdı… Batmış gemiler ahbabımdı. Çaldığım tüm kapılar üstüme yıkıldı. Gölgeler bıçakladı bağrımı. Tutunduğum dallar darağacım oldu. Kalemlerim kırdı beni, kesti idam fermanımı.

Şimdi, benim yarım, yârenim! Beni bu soğuk koridorlara mahkûm, kara zindanlara teslim mi edeceksin? Sana uzattığım ellerim havada mı kalacak? Sana bakan gözlerim sonra yere mi bakacak? Ya seni çağıran dudaklarım? Sana koşturduğum ümitlerim çatlasın mı? Senin için beslediğim güvencinler ölsün mü?

Sen uçurum, düşmeden beni tut… Sen ilaç, ölmeden beni yut… Sen örtü, donmadan beni uyut.
Maksudumsun, istenmeden sevdalan bana… Biat günü bekletmeden sarmalan… Sımsıkı kördüğümler sarmaşıklar gibi dolan bana… Ben bir kara isem umman umman, derya derya dalgalan bana…
Kaderin yalnızca bana ikramı güzellik şahikası. Hiç kimse bilmesin bu aşkı. Yalnızca sen ve ben bilelim… Rüzgârda salınan saçların benim, öteleri seyrettiğin gözlerin benim, kendimi denizlerinde kaybettiğim ellerin benim…

Gökten nazlı yağan damlacık, istiyorum seni çöl kadar… Bir ceylan bakışlı körpecik, istiyorum seni göl kadar. Bu dünya sofrasında, ikram olarak yetersin… Hep dilimde söylenensin… Sensiz kurak asırlar… Dudaklarımı çatlatan, istiyorum seni sahradaki susuzluk kadar, istiyorum seni sonsuzluk kadar ey Sütre…

BEKİR ŞAHİN