kimi zaman tüketilir acemi yüreklerde
kimi zaman acıdır sevmeyenin elinde
kimi sessiz sedasız büyütür içinde sus-pus
kimi boş kalır her elini uzattığında
bazen bir altı çizili kelimenin ardına düşer
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Ki içi boşaltılmış eski bir köydür şimdi şair
Yıkık,
Issız
Karanlık...
Eşkıya yatağı belki,
Belki...
/Belkisi yakaya yapışan garip bir sıfatsızlık.../
demiştim bir şiirde...
tebriklerimi bırakır giderim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta