şaki
Çakıcı’ya elbette sözüm yok
Hiç istemeden çıktığı
Ege’nin kocamış dağlarında
Köroğlu’nun mirasıyla
Osmanlı’ya kafa tutarak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




"Onur, gurur!"
Ne çok eskidi,
Eskittik o değerleri..
Önce "ahlak" gitti!
Ar, edep aşındı,
Sonra "ver parayı, sorma kaynağını!"
Kimin parasını kime, sorma!
"Tüfek icad oldu mertlik bozuldu" derken,
Yoksulluk ve yolsuzluğu kullananlar
Atomdan daha tahripkar,
Unuttuk!
Maalesef "soyumuz azaldı" Yusuf Bey,
Tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta