Rüzgarda Adın Şiiri - Meryem İşler

Duman çöktü ovaya, adın rüzgârla geçiyor
Ben olduğum yerdeyim, sen başka bir yönde
Gece uzun sürüyor, gökyüzü sessiz
Ayrılık dediğin şey, zamanla öğrenilen bir mesafe

Bağlamam susmaz geceler, eski bir ezgi
Gözlerin geçmişten kalan, soluk bir görüntü
Kapımda bir alışkanlık, ışığa yaslanmış
Yürüdüğüm yollar sensiz farklılaşmış

Gitme demedim, diyemedim, konu açılmadı
Aşk kendi hâline kaldı, sessizce dağıldı
Gitmek de kalmak kadar sıradan şimdi
Sen başka bir yerdeydin, ben aynı yerde kaldım

Zaman yavaşça döner, günler birbirine benzer
Bir sen vardın, bir de ben, şimdi anılar var
Duvarlar aynı durur, odalar değişmez
Her şey yerli yerinde, sadece sen yoksun

Davul ritim tutar, sesler dengeli
Düşünceler sakin, adın tanıdık
Bir adım daha atsam yine kendimdeyim
Ayrılık büyük bir şey değil, sadece bir durum

Sabah olur, güneş doğar, gün devam eder
Her giden bir iz bırakır, sonra silinir
Aynı göğe baktık bir zaman, şimdi ayrı zamanlarda
Duman ovada dağılır, adın rüzgârda kaybolur