Rüzgar Savurdu Şiiri - Hamit Atay

Rüzgâr savurdu
Ne varsa dalında,
Yaprak, umut, düş,
Hepsi birden koptu hayatımdan.
Rüzgâr savurdu
Götürdü senden kalan izleri,
Kokun silindi sokaklardan,
Sesin kayboldu gecelerden.
Rüzgâr savurdu
Ne varsa içimde sakladığım,
Bir tek yaram kaldı bana,
Bir tek suskunluğum.
Ve ben biliyorum,
Savrulan ne varsa geri dönmez,
Ama yine de bekliyorum,
Belki rüzgâr seni de geri getirir diye…
Hamit Atay