Beyazıt meydanında bir akşam öksüzce
Dillerim çözüldü birden
Kamaştı yumrularına çekilmiş laleler
Laleler ki bir çiy tanesi şimdi
Bembeyaz yapraklarında ev sahibi
Fakat akan yaştır ipil ipil, bilmez kimsecikler
Kimsecikler görmez denizdeki taneyi
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta