Rüyadan Sonra Şiiri - Hakan Türkdönmezz

İşte küçük adımlarıyla iz bırakmadan bir kız çocuğu yürümekte
İşte görüp göreceğimiz bir kalın kabuk ve
Kabuktan bir dünya da nefeslenmekmiş hayat
Tam kayıp gidecekken ışığın elbisesi üzerimizden
Tut emrine sığınmakmış yaşam
Tut
Gücün yettiğince aklın erdiğince tut
Nefes alıp verdikçe, görüp anladıkça tut
Öyle ki tutup kaldıracaksın kimi zaman
Ve zaman gelecek başını okşayacak bir yitik akıllı sefil
Savrulup gitmezden önce tutacak seni şefkatli bir el
Bir, bir sönecek ışığı sevdiklerinin
Öyle ki yalnızlığın ne büyük bir kalabalık olduğunu anlayarak yaşayacaksın
Ya, İnsan kendini kaybeder bu kalabalıkta, aldatmacasına sığınacaksın
Ya kabulleneceksin meçhul kişinin kendin olduğunu; her daim bu gerçekliği soluyarak
Yitik benliğinin farkına varıp o eli bekleyeceksin ümitsizce
Umudun yarından sonraya kaldığında bileceksin ki ismin o meşhur kara listede
Bu bayağılık içinde kaybolmuşken ve işte hakikatin bu dendiğinde
Ve tüm meselenin bunu kabullenmek olduğunu anladığında
Artık hayatın da akışına bırakılamaz olduğunu anlarsın;
Akıp giden bir yaşamda boynuna dolanmış hüznün
Ve derinlerde bir tutam buruk sevincinle
Büyük adımlarla sessizce yürürsün.