Rûya Şiiri - Bilal Aksoy

Uyanılmaz bir rûyadır
Gözlerimi açamıyorum ki parmaklarım kıpırdasın
Gördüğüm her yer tenin
Ellerin
Sıcak,masum,titrek bazen hareketsiz ellerin
Uyanılmaz bir rûyadayım
Zehir
Kana girdiği iki kelimenden birinde durmuyorki
Her an geçtiği bu kalbimden
Bir parça sürüyüp götürüyor
Her an irin kusuyorum kasketsiz kaderin kafasına
Her an,her saniye,her dakika
Uyanılmaz bir rûyadır
Rûyalardan rûya beğen
Öyle olsunki bir cehennem
Güzel çehren sağ kalsın bir tek
Uyandığında
Terliklerinin yerini unut
Yemek yemeyi,su içmeyi unut
Düğmelere bastığında ışıklar yanmasın
Yine anla ve uyan
Uyandığında
Sadece yolumu hatırla
Adın gibi bildiğin
Adım atmaya çekindiğin,korktuğun
Belki utandığın yolumu
Ben hâlâ uyanılmaz rûyandayım
Gel ve uyandır beni
Tekmelere kamçılara boğ yeterki uyandır
Ayak izlerini göster geldiğine dair
Hayalin olmasın gördüğüm
Bileyimki bağlarını koparıp geldiğini
Bağlanayım sarılayım her an terkedecekmişsin gibi
Benki dağ ötesi çamların kuru kozalaklarından biri
Hayat veren yağmura güneşe muhtaç sana muhtaç
Doğa iken doğaya muhtaç
Sen iken sana muhtaç
Ne olur uyandırda yeter bitsin bu azap
Beni damla damla eriten
Güneşin dibine sürgün eden
Daha acınası oldum
Yoksulluğumun en senden yoksun halinde mum ateşinde kül olacak kadar küçüldüm
Gel ve uyandır beni
Her yanı sen olan bu dehşet kâbustan
Her yanımı delik deşik et
Kan revan içinde uyanayım
Yeterki uyanayım
Bir an sonra ölecek olsam dahi uyandır ki
Sadece sana dokunayım