Rüya Şiiri - Teoman Bozkurt

Usul usul yağmur vuruyor cama,
Karanlık çöküyor gözlerine,
Yavaş yavaş yükseliyor
Ruhun göklere doğru.
Kimse görmüyor,sadece sen görüyorsun.
Nefes alışın duruyor birden.
Bedenin sessizce kala kalıyor
Olduğu yerde,
Hayat susuyor senin için.
Yavaş yavaş yükselirken ruhun göklere,
Tekrar bakıyorsun cansız bedenine.
Ruhun süzülüyor göklerde,
Özgürlüğü yaşarcasına.
Sana doğru yaklaşan
Bir çift melek görüyorsun.
Süzülüyorlar gökyüzünde
Adeta dans ederler gibi.
​O anda daha özgür his ediyorsun kendini.
Kanatlarına dokunuyorlar gelenler.
Sanki uçmayı öğretiyorlar sana.
Susuyorsun, susuyorlar.
​Boşluk kaplıyor birden ruhunu
Anlam veremiyorsun yaşadıklarına
Şaşırıyorsun olanlara.
Bir cansız bedenine bakıyorsun.
Birde,nereye gidiyorum diye düşünüyorsun
Korku kaplıyor içini.
Çırpınıyorsun, dengeni kaybediyorsun
Düşüyorsun.
Seni tutan olmuyor, Melekler bile.
Sonsuzluk kaplıyor ruhunu.
Kalmak isteyipte, gitmek gibi bir duygu,
İşte o an yere çakılıyorsun.
Sonra birden nefes alıyorsun.
​Korkarak gözlerini açıyorsun.
Ne olduğunu anlamadan
etrafına bakıyorsun.
Hızlı hızlı nefes alıyorsun.
Sonra, sonra düşünüyorsun.
Bunun bir rüyam olduğunu.
Kala kalıyor bedenin
karanlıkta ve sessizce
Tekrar düşünüyorsun
Yaşadıklarını bir rüyam diye.
Sana bahşedilen hayata geri dönüyorsun.
Ve hayat tekrar senin için başlıyor.
Bu bir rüya olsa bile...