Ruh Buhranı Şiiri - Turgut Durmuş

Her gün yazılmış bir destan gibi okudum seni
İçimde büyüyen karanlıklarda
Baktım gözlerinden en derine
Hep kötüydüm hep aşağılık
Ruhumun en tatminkar yerinde
Sözlerin bir ok gibi saplanmıştı içime
Ölmeden ölümü tatmıştım ölümlü sözlerinde
Uzun zamandır ben bir ölüyüm aslında
Kalabalıkların kör kuyularında
Hayat, hiçbir zaman kazandırmadı bana senin dışında
O da kayboluyor avuçlarımda
Ben aslında yaşayan bir ölüyüm
Dışında mutluluk içinde hüzün köpüren bir dev gibi
Karanlıklara yürüyorum her geçen gün
Ölümü düşünüyorum soğuk kaldırımların üstünde
Dirhem dirhem işlemiş içime sözlerinin soğuk yalnızlığı
Ruhum bir intihar meselesiydi bedenimse yaşam