Ne günler geceleri aşar oldu, ne de geceler günleri.
Solmuş ağaçların sonbahar yaprağı gibiyim umutla ilk baharı beklerken...
İnsan sevdiklerinden uzaklaştıkça, yakınlaşacak günün gelmesini bekler...
O esnada öyle büyük engeller çıkar ki karşına, onları tek tek aşmanın yollarını arar durursun.
Hele birde çaresizsen, gerisini sen düşün.
Gecen ve gündüzünün hiç ayrılmadığı anda karamsarlık seni hiç terk etmez.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta