Bir yangın yerine döndü yüreğim
Söndü son kıvılcım kül oldu rosam
Ömrümün ağacı yaprak dökerken
Gözyaşım bulanık sel oldu rosam
Çogaltır acımı mahsun yaşısın
Yüreğine gözyasları döksün
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Candan kutluyorum bu güzel şiiri yazdıran yüreğinizi.Saygılarla.
can-ı gönülden kutlarım muhabbetle kaleminiz daim olsun
rosasına ram olmanın dizelerini okuduk efem.. tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta