Roman yazmış sayfalarca bitmeyen,
Gizli sırlarımı ellere veren,
Virgüllerde susmayıp, noktalarda durmayan,
Bir solukta okunup sana beni anlatan...
Söz etmiş satırlarda bilmeden,
İçi kan ağlarken gülen yüzlerden,
Hıçkırıklar yükselirse cümleden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




anlam dolu mısralar...iç dünyanızın kelimeler olarak şire dökülmesi ne kadar güzel...tebrikler..atıl kesmen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta