Rol Şiiri - Gece Gözlüm

Rol Bittiğinde
​Hayat bazen bir tiyatro sahnesidir;
Senden sadece oynamanı ve gitmeni isterler.
Alkışlar sahte, sözler ezber...
En çok da kalbin, doğaçlama kanar bu sahnede.
​Sana bir rol verirler önce;
"Sev" derler, "inan" derler.
Sen sahici olursun oysa;
Onlar sadece "sahnede" kalırlar.
​Perde arkasında kimse yoktur aslında,
Sarılmalar bile dekor, bakışlar birer maskedir.
Sen kalbini koyarsın ortaya,
Onlar repliğini bitirir ve gider.
​Ben seni gerçek sandım...
Oysa sen, bu oyunun en iyi oyuncusuymuşun.
Gözlerin bile prova yapmış gibi;
Her bakışın, ezberlenmiş bir yalan.
​Bir sahnede bekledim seni;
Işıklar üzerimde, kalbim savunmasız ve açık...
Sen gelmedin, perde kapandı;
Ben o karanlıkta kaldım; yarım, kırık.
​Şimdi anlıyorum...
Bazı hikâyeler yazılmaz, sadece oynanır.
Ve en acısı da şu ki:
Bu sahnede en çok seven,
Oyundan ilk çıkarılan olur.
​Hayat bazen bir tiyatro sahnesidir,
Ve ben... Rolümü unuttum artık.
Çünkü seni severken,
Kendimi kaybettim en trajik sahnede.
​Perde kapandı