Sevmiyorum Robenson, ne adanı ne seni
Ne hayvanlarını, ne yalnızlığını ne de tekneni
Tutkumdu bir zamanlar, senin gibi olmak
Issız sessiz bir yerde gönlümce huzur bulmak
İnsanlardan yana çok kereler, sabrım biterdi
İnan bana senin adan, hep burnumda tüterdi
Ne seven isterdim ne soran, ne bana karşı koyan
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta