Ritim Şiiri - Hamza Mamaş

Ritim bozulunca başlar herşey.
Rutinler bozulur.
Sekine hiç inmemiş gibi kaybolur.
Sükunet hiç sağlanmamış gibi,
Suhulet hiç doğmamış gibi yok olur.
Avlu, kapı, minber ve mihrap kınamış gibi.
Sanki mimari bir figürde can varmış gibi.
Tükürür yüzüne yer yüzünde Mevla'nın olanlar.
Sütunlar, kemerler, dağlar, sular.
Ritim bozulunca olur bütün bunlar.

Azgın bir nefsin, riyakar simasında.
Tüm tövbeler yok olur her defasında.
Sanki tutmuş haviyeden ateş ikram ediyor.
Her baktığı nurdan katran imal ediyor.
Bozulan ritimler rutinleri katletti.
Görünmez bir el günahlara hükmetti.
Sükür sıyrıldı, hakka yalın yürüdü.
İkmal olan itikat İhlas ile büründü.
Ne dağlar yol olur, her yön aşılamayan deniz.
Tüm zamanlar için, ayrılmış kaderleriz.