Rihtimdaki izler Şiiri - Serdar Yusuf

Rıhtımdaki İzler

Gün bugündür, deyip gidişin
zamanın kalbine düşen ince bir çatlaktı.
Ardında iki satır, bir damla,
bir de dinmeyen bekleyiş bıraktın.

Rıhtımda ayak izlerin durur hâlâ,
dalgalar silmeye kıyamaz seni.
Ufkuma ansızın düşen o kızıl ışık,
geceme kanlı bir ay gibi yerleşti.
Göğsümde kaynayan suskun bir ateş,
adını fısıldar her nefeste.

Ellerim sevdanın diline tutundu,
bir köpük gibi dağıldı rüzgârda.
Yalnızlığım, dişler arasında ürkek bir can,
titreyen bir ses oldu içimde.
Hayat küstü, adımı unuttu sokaklar,
kırık bir kapı gibi omzumda gece.

Söyle, gözlerin de mi sildi beni?
Oysa maviliğine yüzerek varırdım.
Saçların… rüzgârında uyku bulduğum,
onlar da mı bıraktı kokumu?
Ve ellerin…
bir zaman tutan ellerin,
şimdi hangi boşlukta üşür?

Ben yine rıhtımdayım,
giden gemilere adını yazıyorum.
Dönmezsin bilirim
ama deniz,
hâlâ seni getirir diye bakıyorum.