Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
vaktin birinde sıcak bir yaz günü doğmuş bir adamım garip bir ana dan mert bir baba dan olma kimine göre tatlı kimine göre itici kendime göre memleket gibi bir garibim yazmayı pek bilmem çirkin bir yazım var ve bakıyım dedim belki yazarım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!