Reyhan Kokusu Şiiri - Simya Simya

Rayihası siner buğusuna gecenin
Sindikçe yıldızlar alevlenir
Alevler yağar kızıl bir heceye
Susar sineler
Susar mermerden bir kalabalık
İkiye bölünür zaman
Kuheylan yelesiyle dört nala gider

Gözyaşları ısınır pürüzsüz bir yanakta
Toprağa akınca kokusu
Bir karınca düşer
Tersine bağrının sırtı göğe dönük
Tersköşe bir hayattan
Toz toprak ve duman yükselir
Zülfikar çıkar kınından
Asırlar susar
Mürekkep kağıda fazla gelir
Kalbe az

As beyaz bayrakları güneş
Isıtsın boynu bükük laleleri
Çiğner potiniyle bir asker
Çekingen, ketum ve kaygılı
Sustukça yıldızlar alevlenir
Gözyaşları ısınır pürüzsüz bir yanakta
Cebine sindiği reyhan kokusu

12.02.2026