Durdu dünya
Sen ve ben,
Yüreğimde çırpınışlar.
Söyleyemediğim onca söz,
Yanar içim yanar da
Yanmaktan yorulmaz.
Özlesin istiyorsun
Yokluğunu arasın
Sensiz olamıyorum
Desin istiyorsun.
Bencillikten uzak olsun,
Savunmasız teslim olmuş duygularımı
Kar yağıyor,
Bugün günlerden Cuma,
Pencereden karın yağışını izliyorum.
Düşüncelerim uyanmış uykusundan.
Koşuşturur içerden,
Hayatta hep umut ederek yürüdüm,
Evren sonsuz.
Ben bu sonsuzlukta küçücüğüm,
Yaşamlar vardır yaşanır,
Ömürler geçer, yıllar tükenir.
Adına deriz asır.
Bize verilen ömürde,
Sev demiş adamın biri
Sevmek kolaymış gibi
Sevdikten sonra yürek sağlam kalırmış gibi.
Sonra hep aynı gelen günlerin,
Gece ve gündüzlerin,
Zalimce üstüne üstüne geleceğinden habersiz gibi.
Korkma sakın.
Bir şey yok.
Yolumu da biliyorum.
Olsun biraz çakır keyif ruhum.
Ne var bunda.
Özgür bırakamadıklarım firarda.
Merak edip sordukların
Canımı ne kadar yakıyor
Sen öğrenmek istedikçe
Altında yatan dramları görmüyorsun.
İçten içe ettiğim kavgalar,
Boş ver diyen yalnız bırakılmış umutlarım
Elimi kolumu bağlayan,
Çevremizi saran, yalancı etten duvarlara mı yanayım.
Yoksa
Herkesi karşıma alarak
Dimdik duran sessizliğime karşı tepkisizliğine mi,?
İçimde garip bir yalnızlık,
Ne kadar duyarsızsın, Her şeyi kendi haline bırakıp,
Sonuçlarından çözüm aramıyor
Daha da İçine çekiyorsun bilmeceleri girdabın,
Biraz daha yumuşak olsan
Biraz dinlesen, duysan hatta
Neredelerdeyim
Bu kayboluşum da tek suçlu ben miyim?
Yolları almış önüne giderken
Bu inat niye,
Elini uzatmak bu kadar zor muydu?
Çoğuna söylenen bana niye söylenmedi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!