Renksiz Tablo Şiiri - Ayşe Yarış

Kalbim bir tablo,yalnız kalpler müzesinde,
acımasız bir ressamın fırçasında soluk renkleriyle.
Her dokunuşumda biraz daha silinirim sessizce,
Yine de beklerim bir damla merhamet düşsün diye üstüme

Söylesem, kalbim yanar kelimelerde,
Sussam, sesin çınlar sessizliğimde.
Aşk ya dile dökülünce ölür,
Ya da susunca mezar bulur içinde

Ve anlaşılmam, eksik bir cümle gibi,
Ne desem, yarım kalır gözlerinde.
Belki de en sessiz çığlık budur
Anlatmadan anlaşılmayı beklemek sende