Renk Şiiri - Menduh Kahraman

bir üç beş altı
tanrı yeri ve gökleri yarattı altıncı gün,
kızıla çalardı bütün renkler, yer gök, altıncı gün

ve tanrı hayatı bahşetti, yer beyaz gök mavi, yedinci gün
tüm kullarını sevdi, olması gerektiği kadar,
ne çok ne az,
beni sevdi, senin beni sevebileceğin kadar,
seni sevdi, şeytanlar kıskanıp tanrı katından kovulmalarına yetecek kadar,
seni sevdi, benim seni sevebildiğim kadar

bir üç beş yedi,
ve tanrı hayatı bahşetti, yedi renkten yedinci gün
kan kırmızıya boyanacak güle diken verdi, yedinci gün
herkes şahit ki o gün
tanrı vermiş olduklarını aldığı gün
kimine her renk siyahtır, cehennem misali
aldıklarını geri verdiğin gün
ehline beyazdır her renk, cennet misali... son gün..

25.08.2013