Sessiz bir öğlen vakti
Yıkık bir ağacın altındayım
Düşen bütün yaprakları sayıyorum
Yavaş yavaş akan bir ırmak
Bütün gölgeleri boğuyor
Geceden kalan yağmurun zehriyle
Ellerine damlarken gökyüzünden hüzün
Gözlerin neşeli bir umudu arıyor
Hiçlik içinde gelip geçerken zaman
Gül kokusu bir bedeni sarıyor
Güneşi dolanarak yere bakıyor akşam
(Suriye halkına…)
Kıvrım saçlarına kızıl taşlar tırmanıyor
Uzak bir şehirde siyah gözler ağlıyor
Şehir yıkık, şehir ıssız ve kuraklık
Aslında şehir ölümcül bir karanlık
Bir kadın uyuyor gündüzleri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!