Muştular saçar bembeyaz yüzüyle yine
Remma bugün taze baharlarında
Öylece kaldırmadan gözlerini dururken
Yeter de artar papatyaların açmasına
Delikanlı adamın muhkem derinlerinde.
Savurur madde ve manayı saniyelerle
Savunur sanki kalbindeki en son kaleyi
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta