Ravzaya düşen hasret Şiiri - Erkan Tankut

Gece iner Medine ufkuna,
Rüzgâr bile adınla yürür ya Resûlallah.
Kalbimin kapıları açılır her salâda,
Bir gül kokusu düşer yüreğime
Sanki Ravza’dan esen bir nefes gibi taze, diri, umutlu.

Sen geldin, cahiliye çöktü secdeye,
Gökyüzü bile nuruna meftun oldu.
Bir bakışın karanlığı dağıtırdı,
Bir kelamın kalplerde iman olurdu.
Gel de gör şimdi ne çok muhtacız
O rahmetine, o merhametine…

Ey Nebiyy-i Muhterem,
Hasretimin dili yok, sadece duam var.
Senin adın geçtikçe gözyaşlarım secdeye akar.
Göğsümün ortasında saklı bir yangın,
Aşkınla tutuşur, aşkınla sükûta erer.

Seni gören sahabeler ne bahtiyardı
Ebu Bekir gibi sadık olmayı isterim,
Ki sen “dostum” dedin ona
Öyle bir sadakat ki çağları aşar.
Ömer gibi adaletle yanmayı isterim,
Ki adını duyunca şeytan yolunu değiştirirdi.
Osman gibi haya ile incelmeyi,
Kur’an’a dokunan o mübarek eller gibi temiz olmayı…
Ve Ali gibi ilminle yoğrulmayı,
Zülfikar’ın keskinliği değil, kalbin merhametiyle dolmayı…

Ashabın her biri birer yıldızdı,
Biz karanlıkta yol ararken gösteren,
Bir gül bahçesiydi onların yürüdüğü yol,
Senin ayak izlerinle süslü…
Keşke bir anlık görebilseydik seni,
Keşke bir defa “ümmetim” deyişini duysaydık içimizde.

Uhud’un taşları bile senin ismini anardı,
Bedir’in rüzgârı bile seni çağırırdı.
Mekke’nin dağları şahitti gözyaşlarına,
Taif’in yolları duydu kalbin sızısını…
Ama sen asla beddua etmedin,
Merhametin bile cihanı utandırdı ya Resûlallah.

Ey Ahmed, ey Mahmud, ey Habibullah,
Senin yokluğunu her secdede hissederiz.
Senin sünnetin kalbimizin pusulası,
Senin ahlakın yolumuzun ışığıdır.
Dünya kavgalara boğulsa da,
Bir tek “Muhammed” adıyla sükûnet iner ruhumuza.

Biz seni görmedik,
Ama sevginle doğduk.
Biz sesini duymadık,
Ama sözlerinle büyüdük. Biz seni görmeden sevdik ya resulullah
Sana olan özlemimiz,
Medine’nin kapısında bekleyen bir yetim gibi titrek,
Ama aynı zamanda ümmet olmanın gururuyla diridir.

Ravzanın toprağına yüz sürebilsem,
Bir damla gözyaşımı mübarek eşiğine bırakabilsem…
Belki o zaman bu hasret diner,
Belki o zaman ruhum bir anlık huzura erer.

Ve biliriz ki
Sen, alemlere rahmet olarak gönderildin
Biz ise sana kavuşma duasıyla yaşarız. biz seni görmeden sevdik ya resulullah La ilahe illallah Muhammedün resulullah