DEMİRCİ İSYANI
Bu bir direniş değil
Fermanlıydı vicdanı;
Bu, toprağın zemherisi
Demirci’de.
DOĞUM SANCISI
Yanlış taraftayım
Doğrusunu biliyor kalbim
Bir ayva düştü dalından
Döne döne,
yazgısını ezberler gibi…
En derin yerini buldu derenin,
bir taşın omzuna yaslandı.
Sapsarı bir gülüşle dedi ki:
Elif’in Vahdeti
Elif misali dimdik —
Vahdaniyet, doğruluk;
Temeli sağlam bir duruş.
ESARET
Kölesiyim tutkularımın
Esir pazarında satılmışım
Hikayeyi Yusuf misali
Bir fırtına koptu üzerimize,
Sandık ki gökten indi.
Oysa gönüllerde biriken
Sessiz çığlıktı bu.
Rüzgâr esti,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!