Emziği kaka deyip attığım
güne dönseydim,
başımda kelebek uykuları,
saçlarımda kırmızı güllerin
utangaç kokusu.
Gönlüm,
CUBALLA
Pislikle beslenen böceği
bilir misin adı: cuballa.
Kişi nefsini buraya indirirse
yükselir mânâda, derecelenir illâ.
Dağların Sırrı
Esrarengiz dağlar…
Sıra sıra.
Ulu, yüce,
Tepesi karlı dağlar.
Kalemdir tarihe,
DEMİRCİ İSYANI
Bu bir direniş değil
Fermanlıydı vicdanı;
Bu, toprağın zemherisi
Demirci’de.
DOĞUM SANCISI
Yanlış taraftayım
Doğrusunu biliyor kalbim
Bir ayva düştü dalından
Döne döne,
yazgısını ezberler gibi…
En derin yerini buldu derenin,
bir taşın omzuna yaslandı.
Sapsarı bir gülüşle dedi ki:
Elif’in Vahdeti
Elif misali dimdik —
Vahdaniyet, doğruluk;
Temeli sağlam bir duruş.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!