Randevu Şiiri - Turgay Esen

Kapatma pencereyi açık kalsın
Belki uyur sesimi duyamazsın
Adını fısıldayınca dışarıdan
Işıkları kapat uzan biraz camdan

Saklandım karşıdaki çalılıkta
Hava kararınca koşarak geldim
Tut ellerimi hemen karanlıkta
Bir Buse ver çabuk çok özledim

dünya gözüyle göreyim bir seni
Doyamıyorum ki böyle gizlice
Bir kere duyayım güzel sesini
Konuş kulağıma sessizce

Sarıl sımsıkı çek kendine
Ses çıkarma kimse duymasın
Dur biraz daha bakayım yüzüne
Fazla kalamam gören olmasın

Hemen gidemem bahçenizden
Hafifçe çek perdeyi aralansın
Biraz daha bakarım gizliden
Pencerede dur ışık açık kalsın