bir zemheri ayında küçük bir köyde dünyaya gözlerimi açmışım. ilk ve orta öğrenimim kendi köyümde geçti. sonra liseyi denizli ticaret lisesinde okudum. hep kendimi bir muhasebeci olarak gördüm. ve hep yüksek bir eğitim alıp iyi bir yerde görev yapmak istedim. işte o zamanlar yapışmış yakama şanssızlar. bir sebepten dolayı ünversite okuyamadım. sonra köyüme dönüp köy hayatı yaşamaya başladım. ama içimde bir şeylerin buralardan gitmemi söyledi hep. birkaçyıl askerlik görevim gelene kadar köyümde kaldım. sonra vatan görevi ve daha sonra şehir hayatı. ve acılar ondan sonra da bırakmadı beni. sevdiklierimi kaybettim. aşk yönünden hep kaybettim. işte böyle durumda bende yöneldim bu yola. belki duygularımı anlatmanın en kolay yolu yazmaktı. yirmi yıldır yazdım. sağolsun bu site yazdıklarımı paylaşma imkanı verdi bana. bundan sonra da umarım buralarda devamlı görüşeceğiz gönül dostlarıyla.
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!