Ramazan Kocapinar Şiirleri - Şair Ramaza ...

Hep dengeden ibaret yazgı, sağlam basmak düşüp durmak,
Ya fırın dolusu ekmekler yapmak, veya eleği duvara asmak,
Hep iki seçenek kalır önünde, başarmak ve yahut yanılmak,
Ya uçurtmaya tutunmaktır hayat, yada uçurumdan atlamak...

Nereden bileceksin
sen bu zatı nerden
hararet söndürdüm
çamurlu sular içtim
ben göletle dereden
hak ise böyle layık

Bugün bayram günü derler
Günün adı hayır adı cuma
Birbirine kenetli olanca eller
Adın Yazarım dağ taşla kuma
#
Adın ALLAH... Adın MEVLA

Bir cıgara yaktım da yine
Oturdum sedirde köşeme
Altım kara hatıl eski döşeme
Hiç bakmadan bir üç beşime
Minnet etmeden dost akraba
Oğul uşağa birde yare eşime

Bekle Beni Türkiyem!

Yurt belledik istemeden, şu gurbet denileni,
Nice yıllar geçsede aradan, hâlâ sevilemedi,
Kalk git diyor gönlüm, hemde dönmeyesiye,
Gövde yola çıksada, dalları gel kal demekde,

Bekleme Benden...! - 1 -


Bıraktında gittin, gönlüm bedesten,
Kurumuş bir halde, durur güldesten,
Sana kırıldımda, küstüm herkesten,

Unutmayın bende bir canım, bu dünyada hayat yaşarım,
Yeter artık azıcık sevineyim, yok olmasın onca umutlarım,
Çoğu rahat içindeyken acı çekerim, kan akıtıyor yaralarım,
Şu adaletsiz düzenle hiç bir zaman, bitmeyecek davalarım...

Ben Buyum...!


Yaygın yayvanım, olanca dallarım hep kuru,
Ömrümle asır erittim, gör sırtımdaki kamburu,
Nereden bileceksinki, yaşarsan görürsün bunu,

… Avradını !!!

Şöyle başlayayım söze
Hitap edip kulak göze
Nice hain çirkef yüze

Ayaklar – Ayakkabılar!

Bir tezgâhın üstünde serilmişler öylece duruyorlar
Kimi zaman titreyip üşüyor soğuklarda donuyorlar
Bazende O bunaltıcı sıcaklarda güneşte yanıyorlar
Kimisi mavi yeşilli turuncu bazısı da gri ile morlar