Yeter artık çektiğim
Bu defa kararlıyım
Bakıp bakıp ağladığım
Resimlerini yakmalıyım
Çakınca çakmağımı
Senli dünyada sensiz yaşamaktan zor ne var
Dün gül derdiğim dalda bugün zakkum açıyor
Yazını göstermeden, kış oldu bana bahar
O güzel hayallerin bile benden kaçıyor…
Işıksız gündüzlerim, her yerde koyu gölge
Sen ne kır çiçeği, ne de kardelen
Talihsiz yazımsın, dertli başımsın
Ben çile çekerken, halime gülen
Gözümden dinmeden akan yaşımsın.
Kalbime elemler doldu yüzünden
Takvim yapraklarını koparmıyorum artık
Merak da etmiyorum,öğrensem ne olacak?
Bakmak için resmini çıkarmıyorum artık
Bakayım desem, gözüm yine yaşla dolacak…
Senden sonra dünyayı görmez oldu gözlerim
Yaktıkça yakar beni içimde kor hasretin
Hep seninle ilgili hâlâ benim sözlerim
Yaktıkça yakar beni içimde kor hasretin…
Dikenini bağrıma basıp gül dedim sana
Bu gece Mevlaya açılır eller
Güzeldir salavat getiren diller
Tövbe ile temiz olur gönüller
Böyle gönüllerde yanar kandiller
Rabbim,huzurunda durduk,diz çöktük
Batan güneş ile ben de batardım
Hasreti geceme alır katardım
Derinden derine bir yas tutardım
Yine de ben sana yaranamadım.
Sanki ben ardında gölgen olmuştum
Sen hiç hak etmediğim cezayı kestin bana
Yargısız infaz neymiş bunu senden öğrendim
Durup dururken neden sebepsiz küstün bana
Yargısız infaz neymiş bunu senden öğrendim…
Sorup soruşturmadan kırıverdin kalemi
Gündüzlerin bu kadar
Uzun olduğunu
Gecelerin bu kadar
Karanlık olduğunu
Hasretinin bu kadar
Yakıcı olduğunu
İçimden gelen ses, “unut gitsin” der
Bekleme boşuna, “umut bitsin” der
“Yorgun gönlün, artık rahat etsin! ” der
Kulağım verdiğim bu ses boş değil
Haydi uç git, seni salıverdim ben
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!