Yalnız geçirilen ilk pazar günü
Bir şiire hapsetmeliyim seni
Aşkbozanlığınla başbaşa
Sadece o şiirde yaşamalısın
Akşama doğru toparlar yazdıklarımı
Uykumun kaçtığı geceler olur bazen
Cin gibi açıktır gözlerim
İşte o zamanlarda
Kulaklarımdan, burnumdan hafiften bir rüzgar girer
Beynimin kuytuluklarında dolaşır
Yavaş yavaş tozutur ortalığı
Beklenmedik bir anda
Mırıldanmaklı üç beş cümle ile hortlayan yalnızlık
Kovdu kalbimdeki kiracı aşkı
Ve ödüllü bir bilmecenin, anahtar kelimesi oldum biranda
Nedir bu istenmezlik
Otobüsün camına yansıyan gözlerime acıyarak
Yüreğimde ateşi sönmeyen sevdanla
Gidiyorum şehrinden
Acıları, üzüntüleri sokuşturacağım
Bir boşluğu kalmadı kalbimin
Bu yüzden unutmak istedim seni
Doktorun elinde kaldı
Aşığın cansız bedeni
7.65 bir kurşunla kendini değil,
Sevdiğini vurmuş beyninin orta yerinde
Bütün organların gözü önünde
Kalbinin gözü önünde
Vaktim kalmadı bu şehirde seni sevmeye
Kıvırcık saçların, ela bakışlarınla
Yüreğimi coşturan bir güzelliksin sen ya
Benim vaktim kalmadı bu şehirde seni sevmeye,
Güzelliğini seyretmeye
Yokluğunda kaç şehir eskittim yar
Kimi sanki deprem sonrası
Sanki, bir savaş enkazı
Kimini ise yaktım yüreğimin ateşinde
Sokaklar alabildiğine kızıl
Her ev bir alev topu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!