Ramazan Ateş Şiirleri - Şair Ramazan Ateş

Oyalama oyalama,
Sade kalsın oyalama.
Sonra pişman olursun bak,
Beni gayri oyalama.

Oyalama oyalama,

Sevsemde yanıyorum, sevmesem de,
Görsemde özlüyorum, görmesemde.
Nasıl aldın bilmiyorum beni benden?
Gönlüm aktı sana, çıktı bdenden.

Aklım duman olup toza karıştı,

Nevşehir ilim de, Gülşehir ilçem,
Köyümü sorarsan, Yeşilli benim.
Anamı gelin Elif bilirler de,
Gambur Ali derler, babamdır benim.

Ateşoğlu diye namımız varmış,

Her akşam güneşi batmaya yakın,
Hele birde rüzgar esince bakın.
Bende bir ateş, bir kıpırtı bir his,
Hayaldeyim, deli sanmayın sakın.

Onu düşünüyorum o saatlerde,

Gün görüp, günüm mü oldu?
Ben neyleyim seni hayat.
Gülüm goncayken soldu,
Ben neyleyim seni hayat.

Alem mutlu mesut oldu,

Bize uygun olanı,
Arayıpda bulalım.
Eğer biz müslümansak,
Allah’ a kul olalım.

Servete mala mülke,

Yeşil gözlü güzel gülüm,
Seni ne çok özledim ben.
Gül kokulu tatlı dillim,
Seni ne çok özledim ben.

Sanki yıldır ayrıyız biz,

Bir kere baktın ya, şimşekler çaktı,
Gözlerimde izi kaldı gözüyün.
Bir kere güldün ya, çiçekler açtı,
Gözlerimde izi kaldı yüzüyün.

Bir eletrik aldım, ışık gördüm ben,

Kar vururken pencereme,
Hünzün çöktü şu gönlüme.
Yalnızım ben yapa yalnız,
Boyun eğdim kaderime.

Beyaz karlar birikirken,

İçinde kendi olanlar,
Kendini özde bulanlar,
Kendiyle mutlu olanlar,
Selam sizlere, merhaba.

Kim içinde varsa ona,