Ramazan Ateş Şiirleri - Şair Ramazan Ateş

Hani nerde o dostlarım?
Sevdiklerim, ahpaplarım.
Can ciğerim, gardaşlarım,
Uzaktalar çok uzakta.

Feryat etsem duyuramam,

Haydi millet durma, zaman bu zaman,
Albayrak inmesin, susmasın ezan.
Yaralı kalırsın, şehit olursun,
Albayrak inmesin, susmasın ezan.

Bu vatan bizimdir, canımız vatan,

Her makama gelirsiniz,
Her mevkiyi görürsünüz,.
Değişmeyen bir şey var,
Sizde insan oğlusunuz.

Makamda da ağlanıyor,

Hiç bir şeyde arama,
Ne gelinde ne kızda.
Ne gökdeki yıldızda,
Ne ateşde ne közde.

Sana sevgi besleyen,

Bilseydim sen gibi güzel doğacak,
Belki de gelmezdim, erken dünya’ya.
Bilseydim bunca yıl sensiz kalacak,
Belki de gelmezdim, erken dünya’ya.

Erken geldim sanki, neyim değişti?

Tut ellerimden, bırakma,
Gözlerin gözüme baksın.
Dillerin konuşmasın, sus.
Öylesine kal, sana ihtiyacım var.

Yanımda ol.

Bize bizi öğreten, öğretmendir, öğretmen.
Bize kişilik veren, öğretmendir, öğretmen.
Öpülesi elleri toz olmuş tebeşirden,
Atamdan sonra gelen öğretmendir, öğretmen..

A harfinden başlayıp bize hayat öğretir,

Nerdesin söyle nerde?
Beni düşürüp derde,
Gitmek olur mu öyle?
Nerdesin şimdi nerde?

Hiç kolay unutulmaz,

Senden ayrılsamda unutamam ismini,
Hasretin kor gibi yakar benim içimi.
Yırtmam, yırtamam senden kalan o tek resmi,
O teselli veriyor yaralı gönlüme.

Sen bir başkasın, bambaşkasın benim için,

Çıkar yolun çıkmaz olur,
Sarılmazsan sen Mevlaya.
Umutların suya düşer,
Güvenmezsen sen Mevlaya.

Şeytan diyor yan gelde yat,