Kalmışım kendi kendime
Fazlalık olup taşmışım denize
Dalgalanıp durulmuş
Durulup köpürmüşüm
Eksilmişim mehtaba baktıkça
Bazen kelebeğin Bir kanat çırpışında
Bak akrep kovalıyor yelkovanı
Bir kadeh daha kalkıyor sensizliğe
Biz değil hiç olmamızın şerefine
Bir gece daha bırakıyorum pencereye
Sonra sen çöküyorsun kalbime
Adını söylemeden
Gökyüzü derin bir nefes alır,
Deniz usulca fısıldar adını.
Gece olunca maviye konan hüzün
Sayıklıyor adını yanı başımda.
Ne bir vedadır bu,
Meyilliyim her şeye
İntihara en çok da sana
Azaltıyorum günden güne seni
Ya unutursam sesini
Hatırlatır mısın kendini
Bir varmışsın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!