Rabbim Şiiri - Orhan Karataşgüler 4

Rabbim ,
Benki bağrımda sessiz çığlıklar büyüttüm kimseye duyurmadan
Sen duy , bağrımda taşa dönen dile gelmez çaresiz feryadımı
Daraltma göğüs kafesimi
Kanatlandır çaresizliğimi
Uçsun çıksın göğün yedi katına
Niyazımı kabul et , yedi iklimi yedi renge boya
Karanfiller boy versin , ölü mezarlarından
Gülistana çevir çorak kalmış çölümü
Lal kesilmiş sessiz gecelerimi
Lütfunla taç giydir hoyrat başıma
Beni bana bırakma
İlahi
Suskun dillere seda sensin
Seher vakti yaralı kalbimde
Tarifsiz dertler dövünür durur
Derman lütfunda gizli
Kereminle derdimi azad et
Ufka bakmaktan yoruldu gözlerim
Gözü yolda kalana yoldaş sensin
Taşınmaz yüküm bedenime pek ağır
Gözlerime fer dizlerime derman ver
İlahi,
Bereketli toprağına attığın bir fidandım
Boran vurdu , tipi vurdu zamansız soldum
Gül bahçesinde güle hasret yoruldum
Gülistanı bahçıvansız bırakma
Denizde suya hasret insanlar gördüm
Hafakanlar sarmış rüyalarını
Bir düşe tutsak benlikleriyle
Dilim dilim doğranan ruhları gördüm
Hevama yenilen nefsimi terbiye etmeden
Ruhu bedenimden ayırma
İlahi
Deryada boğulmayan nerden bilsin azametini
Kainatın zerresinde gizlenmiş asaletini
Varlıktaki rahmetide, yokluktaki zahmetide bilirim
Kıymetine vakıf olmadan koparma kıyametimi
Suskun gecelerin dili Lal kesilmiş bülbülü dilim
Halimden hallice yok başka bir halim
Halden anlayanda , hali yola koyanda sensin
Yolda bırakma yorgun ayaklarımı