Puslu Sabah Şiiri - Saliha Eroğlu

Sabah serininde titrerken camlar
Eski bir sokakta bir ses fısıldar
Uyanır içimde yarım kalanlar
Doğmamış o güne merakım başlar

Elimi yakarken çayın buharı
Geçmişten taşıyor hassas bir sırrı
Dilime dizerim kırık dalları
Sanki çağırırım hırçın rüzgarı

Sağır kapı aralanır yavaşça
Eskimeyen gölge düşer sokağa
Bir telaş, bir susuş, öyle usulca
Kalbim yürür önden, biraz hızlıca

Günler bir yerlere yetişir gibi
Sakince izlerim akan dereyi
İçimde çırpınan sevda hevesi
Döner kendi karanlığına geri

Yoruldum bunca yıl, içimde telaş
Omuzda yük olur görünmez bir taş
Gülüşe gizlenir küçük bir savaş
Kim bilir kim için bu kadar uğraş

Akşama dönerken sesler kısılır
Gün boyu kurduğum sahne dağılır
Hayal eksik kalır, gerçek aranır
Gökyüzünde yıldız, ışığı yansır

Bardağın üstü boş, biraz da ince
Miktar eksik olsun, kalsın öylece
Her şeyi onarmak mümkün sevinçle
Bırak bazı şeyler kalsın geceye

Gözümü açarken puslu sabaha
Sevmenin huzuru dolar bağrıma
Su gibi akarım kendi yoluma
Bil, seni beklerim sokak başında