Hayat engebelidir, dikenli bir tel gibi
Sensiz geçen, bir günüm çok uzun bir yıl gibi
Bazen süzülüyorsun, petekte ki bal gibi
Yapışmışsın kalbime, mektupta ki pul gibi
Bazen neşelenince, şakarsın bülbül gibi
Parfüme hiç gerek yok kokuyorsun gül gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta