Dünya cam bir prizma,
Her bakan farklı görür.
Kimi güler, güldürür.
Kimi ölür, öldürür.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




evet,o prizmanın bir yüzünde de biz varız işte:)))))biraz kendimiz,biraz da kendimize yabancı!..baktığımız ayna kirleniyor gitgide...dünyanın neresinde olduğumuzdan çok,asıl bu üzüyor beni açıkçası.
gerçekten güzel şiirdi,kutluyorum saygı ile...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta