Prangalar Şiiri - Özcan Kurt

PRANGALAR

Baraj, setler, suyu, nasıl hapseder,
Gün gelip duvarı, yıkacak elbet,
Damlayıp, buluttan, düşen, katreler,
Şırıldayıp, birgün, akacak elbet..

Özgürce göklerde, kuşlar kanadın,
Çırpıp menziline, varacak elbet.
Boynuzsuz koyunlar, arayıp hakkın,
Boynuzludan, hakkın, alacak elbet.

Zalim sen yanıma, kalır, zannetme,
Küçüğüm: inan sen, biraz sabreyle,
Dünyada olmazsa, yarın ahrette,
Tutup yakandan, halk, soracak elbet..

Düşecek yüzlerden, bir bir maskeler,
Dürüstün önünde, durmaz engeller,
Okunsun kitaplar, yazsın kalemler,
Güneşler doğudan, doğacak elbet.

Özvecan: Pranga. kendi elimdir,
Parmaklık dikenden, kilit gülümdür,
Hükmüme kanaat, susmaz dilimdir,
Her düşünen özgür, diyecek elbet..