Bilmediğim bir yerde
İstanbul'suz topraklaşmam,
Bitmeyen hüzündür içimde;
Onun bensizliğe,
Aldırmayacağını bildiğim halde!
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Belki bu kadar duyarsızda değildir İstanbul , kendisine gönül verenlere kimbilir. Hiç srmadık ki ?. İlk fırsatta sorayım bakalım, gerçekten platonik bir aşk mıdır İstanbulla yaşanan... Kutlarım, iyi aklıma getirdiniz .
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta